هیدراتاسیون مستقیم اتیلن گلیکول از اتیلن اکسید.

اتیلن گلیکولمسیرهای مبتنی بر نفت و چشم‌اندازهای آنها
اتیلن گلیکول، که با نام گلیکول نیز شناخته می‌شود، یک ماده اولیه آلی اساسی در صنعت پتروشیمی است. با توجه به قیمت ناپایدار نفت در حال حاضر، یافتن یک مسیر اقتصادی برای تولید اتیلن گلیکول به یک موضوع داغ تحقیقاتی تبدیل شده است. این مقاله به تجزیه و تحلیل و مقایسه مسیرهای مبتنی بر نفت و غیرنفتی برای تولید اتیلن گلیکول و بررسی مزایا و معایب آنها می‌پردازد.

این روش سنتی برای تولید اتیلن گلیکول در مقیاس بزرگ است. در این فرآیند، اتیلن اکسید و آب با نسبت مولی ۱:۲۰ تا ۱:۲۲ مخلوط می‌شوند. اتیلن اکسید به طور کامل واکنش می‌دهد و مخلوط خام تشکیل می‌دهد که سپس تحت تبخیرهای متعدد برای آبگیری و جداسازی در خلاء قرار می‌گیرد تا اتیلن گلیکول به همراه محصولات جانبی مانند دی اتیلن گلیکول و تری اتیلن گلیکول تولید شود. بازده کلی تقریباً ۸۸٪ است.

افزایش مقدار آب می‌تواند تشکیل محصولات جانبی را کاهش داده و نرخ تبدیل اتیلن اکسید را بهبود بخشد. با این حال، ورودی زیاد آب چالش‌های قابل توجهی را در به دست آوردن محصولات با خلوص بالا ایجاد می‌کند. علاوه بر این، تجهیزات تولید برای این فرآیند به تبخیرکننده‌های متعدد نیاز دارد و مقدار زیادی انرژی برای جداسازی محصول مصرف می‌شود که منجر به فرآیندی با جریان طولانی، سرمایه‌گذاری زیاد در تجهیزات و مصرف انرژی بالا می‌شود.