هیدروسولفید سدیم یک ماده اولیه شیمیایی مهم است

تجزیه و تحلیل ویژگی‌های خاص فرآیند تبخیر هیدروسولفید سدیم
تبخیر محلول‌های هیدروسولفید سدیم با تبخیر نمک‌های معمولی تفاوت قابل توجهی دارد، عمدتاً از دو جنبه: خواص مواد و الزامات فرآیند.

از نظر شیمیایی، هیدروسولفید سدیم به راحتی در دماهای بالا هیدرولیز می‌شود و گاز سولفید هیدروژن و هیدروکسید سدیم تولید می‌کند. این واکنش نه تنها باعث از بین رفتن مواد فعال می‌شود، بلکه منجر به خوردگی شدید تجهیزات نیز می‌شود. داده‌های تجربی نشان می‌دهد که سرعت هیدرولیز هیدروسولفید سدیم هنگامی که دما از 80 درجه سانتیگراد فراتر می‌رود، به صورت تصاعدی افزایش می‌یابد و نیاز به کنترل دقیق دمای عملیاتی در سیستم تبخیر دارد.

از نظر فیزیکی، محلول‌های هیدروسولفید سدیم به شدت قلیایی و بسیار خورنده هستند و الزامات سختگیرانه‌ای را بر مواد تجهیزات اعمال می‌کنند. فولادهای ضد زنگ معمولی پس از تماس طولانی مدت، دچار خوردگی حفره‌ای و ترک خوردگی ناشی از خوردگی تنشی می‌شوند که استفاده از آلیاژهای ویژه یا فناوری‌های پوشش‌دهی را ضروری می‌سازد. در همین حال، یون‌های سولفید موجود در محلول با سطوح فلزی واکنش داده و یک لایه سست FeS تشکیل می‌دهند که خوردگی را تسریع می‌کند. داده‌های عملیاتی نشان می‌دهد که عمر مفید تجهیزات فولاد کربنی محافظت نشده در محیط هیدروسولفید سدیم معمولاً از 6 ماه تجاوز نمی‌کند.

پارامترهای فیزیکی معمول محلول‌های هیدروسولفید سدیم عبارتند از: افزایش نقطه جوش ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتیگراد برای محلول با غلظت ۳۰٪؛ سرعت خوردگی ۰.۵ تا ۲.۰ میلی‌متر در سال برای فولاد ضد زنگ ۳۱۶L در دمای ۸۰ درجه سانتیگراد؛ سرعت هیدرولیز ۳ تا ۸٪ در ساعت در دمای ۹۰ درجه سانتیگراد تحت فشار اتمسفر؛ و دمای تبلور ۴۰ تا ۶۰ درجه سانتیگراد برای محلول‌های اشباع.